Recensie: Een soort vonk – Elle McNicoll

‘Ik heet Addie. Ik ben elf jaar en ik ben autistisch.[…] Niets om bang voor te zijn. Of je voor te schamen. Het hoort gewoon bij mij. […] Ik denk dat anders zijn goed is. Tenminste, zolang je daar niemand kwaad mee doet. De wereld heeft die verschillen juist nodig, hoe meer, hoe beter.’

Elle McNicoll uit Schotland concludeerde in haar masterscriptie dat er een tekort is aan neurodiverse auteurs die over hun eigen ervaringen schrijven. Vervolgens besloot ze om dat zelf maar te gaan doen en zo ontstond haar eerste kinderboek: Een soort vonk.

Korte inhoud: Tijdens een schoolproject ontdekt de elfjarige Addie dat in het dorp waar ze woont, vroeger heksen werden vervolgd én gedood. Ze vindt het zo onrechtvaardig dat ze een monument wil oprichten voor de vrouwen die daar onterecht de dood vonden. Maar het dorp zit er niet op te wachten. Zo’n monument is alleen maar een herinnering aan een zwarte bladzijde uit de geschiedenis. Addie laat het er niet bij zitten. Ze voelt zich verwant met deze vrouwen uit het verleden. Net als de ‘heksen’ vroeger, wordt zij nu raar aangekeken door mensen die haar anders vinden. Ze heeft namelijk autisme en reageert vaak niet zoals mensen verwachten. Addie begrijpt hoe machteloos de onterecht veroordeelde vrouwen zich moeten hebben gevoeld, want ze waren gewoon wie ze waren… net als zij. Durft Addie, die zich het liefst op de achtergrond houdt, de strijd met haar dorpsgenoten aan? Addie en haar oudere zus zijn ware Lemniscaat Heroes: meiden die anders zijn, maar zichzelf blijven – en daardoor de wereld mooier maken.

Marleens mening: Wat heeft de Schotse auteur Elle McNicoll een prachtig en indrukwekkend kinderboek geschreven over autisme. Ze weet Addie, een meisje van 11 dat autistisch is, zo neer te zetten dat je met haar meeleeft en begrijpt hoe haar wereld in elkaar steekt. Tegelijkertijd wordt er aandacht besteed aan een belangrijk en aangrijpend stukje geschiedenis: de heksenvervolgingen. Dat mensen die ‘anders zijn’ het nog steeds moeilijk hebben in de huidige maatschappij wordt daaraan gekoppeld. Daarmee laat de schrijfster kinderen zien dat iedereen die goede intenties heeft er mag zijn en dat je niet zomaar iemand moet veroordelen, maar verder moet kijken dan je neus lang is. Dit boek gaat me nog lang bij blijven. Ik durf het ook wel de kinderboekenversie van de roman Zondagskind van Judith Visser (ook over autisme) te noemen. Minstens zo goed. Oftewel: een ab-so-lu-te aanrader.

Beoordeling: ⭐⭐⭐⭐⭐

Titel: Een soort vonk
Auteur: Elle McNicoll
Vertaling: Margaretha van Andel
Uitgeverij: Lemniscaat
ISBN: 9789047712664
Voor kinderen vanaf 10 jaar.

Laat een bericht achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

<span>%d</span> bloggers liken dit: